In Klazienaveen is het goed paprika telen

Sinds vijf jaar staat de kas van John Peters in Klazienaveen weer vol met paprikaplanten, nadat hij jarenlang komkommers teelde. Dat het noordoosten niet geschikt zou zijn voor paprika bestrijdt hij. “Als je niet vroeg van start gaat, lukt het prima.”

John Peters in Klazienaveen is weer terug op het paprikahonk. Vijf jaar geleden stapte hij van komkommer weer over op paprika. Paprika teelde hij in de vroege jaren tachtig jaren ook al, waarmee hij een van de eerste paprikatelers van Nederland was. De algemene opvatting dat er in Klazienaveen te weinig licht is om rendabel paprika’s te kunnen telen, deelt Peters niet. “Als je niet te vroeg van start gaat met de teelt, zijn er geen problemen. Een maand later beginnen heb je na veertien dagen al ingehaald. Voor voldoende rendement moet je dan natuurlijk wel langer doorgaan dan wanneer je een maand eerder start.”

Ook met de in Noordoost-Nederland hogere temperatuur in de zomer weet hij om te gaan. “Wij zijn er aan gewend dat het warmer is in de zomer. “In het westen zouden ze met onze omstandigheden veel eerder problemen hebben. Wij zorgen voor een sterk gewas en verlagen de ec op dagen met scherp licht wat makkelijker. Een ec van 1,5 is dan geen uitzondering. Ook trekken we het scherm eventueel dicht.” Het gewas zelf gaf aan dat de ec omlaag moest. “In het begin liep ik in een hete periode in de neusrot. We gaven toen een ec met een waarde van 2,5 mee. Nadat de ec werd verlaagd, was het probleem over.”

Executiewaarde
Een groter nadeel van telen in Klazienaveen vindt Peters dat het westen dénkt dat het in het noordoosten slecht telen is en dat je daar ver weg van collega’s en toeleveringsbedrijven zit. Door dit imago is de executiewaarde van bedrijven in het noordoosten lager en dat beïnvloedt de hoogte van de lening die hij kan krijgen voor nieuwe investeringen. “Dat werkt als een negatieve spiraal door. Maar ook hier zitten goede en gemotiveerde telers.” Hij stelt dat veel van de mooie moderne bedrijven in het westen alleen mogelijk zijn dankzij uitkopen. “Die mogelijkheid is er hier niet.” De ontwikkeling van Het Rundedal als glastuinbouwgebied ziet hij als een verbetering van de regio, waar iedereen bij gebaat is. Toch betwijfelt hij of het gebied vol loopt met teeltbedrijven, “omdat het te weinig naam heeft.”

Leren van collega’s
Peters schakelde over van komkommers naar paprika door problemen met komkommerbontvirus én hij kon op zaterdag geen benodigde scholieren krijgen voor de oogst van de komkommers. “Die gaan liever de rozen in.” De paprikateelt bevalt hem goed. “Die teelt geeft veel minder stress.” Hij teelt het ras Expres. “Dat ras heeft een mooi, open en makkelijk gewas dat eenvoudig is te ringen. De vruchten zijn van goede kwaliteit.”

Met ongeveer zeven collega’s vormt hij een excursiegroepje waarin alle kleuren paprika vertegenwoordigd zijn. Hij zegt van de adviezen van zijn collega’s veel te leren. “Vooral als je zelf twijfelt, is het prettig als anderen meedenken. Je praat toch makkelijker over andermans gewas dan over dat van jezelf.” De bijeenkomsten van LTO Groeiservice loopt hij niet allemaal meer af. “Als er iets interessants besproken wordt, ga ik wel, maar verder heb ik niet altijd meer zin of tijd.”

Sinds vorig seizoen teelt Peters op perliet, na problemen met aaltjes. “Twee jaar geleden had ik op een heel hete dag een storing in het druppelsysteem, waardoor de planten van 8.00 uur ’s ochtends tot 14.30 uur ’s middags geen water hadden gekregen. In deze stresssituatie namen de aaltjes, waarvan er wellicht altijd wel een paar aanwezig zijn, explosief toe. Vorig jaar begon ik weer op dezelfde matten. Door de verdroging en de aaltjes kwam er dat jaar geen goede paprika van de gewassen en besloot ik half augustus te ruimen en op vakantie te gaan.” Vlak daarna kwam er een vertegenwoordiger langs die perliet wilde verkopen. Hij overtuigde Peters van de voordelen. “Het is minder nat, waardoor makkelijker water is te geven. Vanwege de geringere buffer is ook de ec sneller te verlagen.” Sinds hij zeker weet dat geen aaltjes zijn overgebleven, recirculeert hij het drainwater weer.

Collectiviteit
Zijn energie betrekt Peters dit jaar voor het eerst collectief van Agro Energy. Dat bevalt goed. “Dat bedrijf is soepeler wanneer je een piek overschrijdt. De collectiviteit nivelleert de piek.” Voorheen had hij een contract bij Essent. Hij betrekt de warmte van zijn ketel, sinds vorig jaar de plaatselijke elektriciteitscentrale werd gesloten. “Dat was de eerste elektriciteitscentrale met hoog-rendement. Daarvan kochten wij warmte. Nu is elektriciteit elders goedkoper te halen.” Aan arbeidskrachten heeft Peters nooit gebrek. Werkzaamheden als ringen en sorteren besteedt hij uit. “Samen met een collega sorteren we centraal, op zijn bedrijf. In totaal 10 hectare. We zetten af bij Veiling Zon.”

Peters heeft 3,5 man en 3 vrouwen parttime vast in dienst. “Met huisvrouwen is het heel prettig werken. Je hebt nooit gezeur.” Zijn vrouw en hijzelf werken ook mee en dan heeft hij meestal voldoende personeel. “Als je echt in nood zit, helpen je collega’s je uit de brand. Het coöperatieve gevoel is hier nog aanwezig. Toen mijn kas vorig jaar leeg was, heb ik ook een ploeg werknemers, met gesloten beurs, uitgeleend. Dat gaat hier zo.”

Nieuwbouw
Het stoort Peters dat hij steeds minder met zijn vak, het werkelijke telen, bezig kan zijn omdat hij steeds meer gegevens dient te registreren. Zijn bedrijf is 3 hectare groot, maar plannen om uit te breiden heeft hij niet. “Dan zou ik helemaal geen teler meer zijn.” Wel bestaat de wens de huidige kas te slopen en nieuw te bouwen. Dan wil hij op goten gaan telen. “Dat is veel beter werken. Nu zit ik de eerste zes weken op mijn knieën.”

Voorlopig ziet hij zijn plannen nog niet verwezenlijkt. “Vorig jaar sprak ik nog over nieuwbouw, maar na dat rotjaar staan die plannen weer in de ijskast.” Met zijn 3 meter hoge kas kan hij ook nog best even uit de voeten, vindt hij.
Wat betreft teelttechnische ondersteuning is Peters helemaal bij. Hij heeft bijvoorbeeld twee infraroodcamera’s waaraan hij veel heeft en de investering dus zeker waard zijn. Belichting zal hij niet ophangen. Hij vraagt zich bovendien af of iedereen moet belichten. “Dan heb je daar toch geen voordeel meer van?” Ook bij eventuele nieuwbouw zal hij geen lampen ophangen, maar wel die optie open houden. “Ik wil eerst weten of belichten werkelijk rendabel is.” Voor de spreiding van werkzaamheden lijkt het hem wel makkelijk.

Kader
Bedrijfsgegevens
Ondernemer: John Peters
Plaats: Klazienaveen
Oppervlak bedrijf: 3 hectare
Gewas: paprika, ras Expres
Plantdatum: 16 januari
Aantal stengels: 3 per plant, 7,5 per vierkante meter
Substraat: perliet
Gemiddelde productie: 26 kilo per jaar, exclusief groene paprika

Publicatiedatum: 19 mei 2005
Auteur: Hedy Soffner
Bron: Groenten & Fruit week 19, 2005